مالکیت فکری
با توجه به اینکه غالب داشتههای پژوهشگران و شرکتهای دانشبنیان از جنس داراییهای فکری است لذا «مدیریت و حفاظت حقوقی از داراییهای فکری» امری اجتنابناپذیر است و برای وارد شدن به عرصه اقتصاد جهانی باید با ادبیات خاص دنیای تجارت که یکی از مباحث کلیدی آن «Intellectual Property Law» یا همان حقوق مالکیت فکری است، آشنا شد. بطور خلاصه و در یک جمله میتوان گفت که: «ندانستن مباحث حقوق مالکیت فکری برای پژوهشگران و شرکتهای دانش بنیان یک تهدید جدی و دانستن آنها به عنوان یک فرصت بزرگ خواهد بود».
پژوهشگران و شرکتها با بهرهگیری از نظام حقوقی مالکیت فکری، قادر خواهند بود تا چترحقوقی کارآمدی برای فرایند خلق ایده تا صادرات فناوری و تجاریسازی خودشان فراهم آورند.
اهمیت حقوق مالکیت فکری
در ماده ۲۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق برخورداری از منافع معنوی و مادی ناشی از هرگونه محصول فعالیت علمی، ادبی یا هنری را در کنار حقوق بشری نظیر حق حیات، حق آزادی بیان و اندیشه به رسمیت میشناسد. همین موضوع در پی بردن به اهمیت و جایگاه مقوله حقوق مالکیت فکری کفایت میکند چرا که یکی از حقوق اساسی انسان محسوب شده است.
لزوم توجه به مالکیت فکری در تحقیقات و کسب و کار
اهمیت مالکیت فکری زمانی از حمایتهای حقوق بشری و بین المللی فراتر میرود که به تاثیر آن در رونق تجارت به ویژه تجارت بین المللی و تحقیقات و توسعه فناوری به ویژه فناوریهای نوین پرداخته میشود. مطالعه تاثیراتی که حمایت از داراییها و سرمایههای فکری در توسعه علوم و فناوری داشته گویای این مطلب است که یکی از نتایج عمده حمایت از مالکیت فکری، ترغیب دانشمندان و محققان به انجام تحقیقات بیشتر و موثرتر است، چرا که در مقابل نبوغ مصروفی پاداش در خور دریافت مینمایند. در عرصه تجارت بین المللی ایجاد مزیت و اعتبار نسبت به رقبا به سبب تملک سرمایههای فکری از سوی برخی اصحاب بازار موجب افزایش قدرت چانه زنی و افزایش سود میگردد، به ترتیبی که امروزه سرمایه شرکتهای بزرگ نه تنها با داراییهای ملموس بلکه با دارییهای ناملموس و داراییهای فکری ایشان نیز محاسبه میشود.
در صحنه تجارت، شرکتها بعد از ثبت اختراع دستاوردهای تحقیقاتی خود، هم میتوانند خود بطور مستقیم این فناوریها را تبدیل به محصول نموده و به بازار عرضه کنند و یا با فروش امتیاز بهره برداری از اختراع از طریق قراردادهای انتقال فناوری به شرکتهای دیگر، هزینههای تحقیقات را جبران نموده و سود قابل ملاحظهای را به-دست آورند. مالکیت فکری شرکتها در مورد اختراعات، انحصار تولید و فروش و عرضه محصولات را به مدت بیست سال در اختیار شرکتها قرار میدهد و در مورد علائم تجاری این انحصار میتواند الی ابد باشد. چنین انحصاری است که برتری جایگاه شرکت مالک سرمایه فکری را در بازار تحکیم میکند، افزایش قدرت چانه زنی و اعتبار در میان رقبا را برایش به ارمغان میآورد و تضمین کننده بازگشت سرمایههای شرکت است، چرا که حتی اگر شرکتی قادر به استفاده از حق انحصاری خود نباشد به سادگی از طریق انتقال فناوریاش میتواند بازگشت سرمایه داشته باشد. در عین حال بیتوجهی به مالیکت فکری در یک شرکت موجب بهره برداری اشخاص ثالث بدون اجازه شرکت و تولید محصولات مشابه توسط رقبا و به خطر افتادن اعتبار و سود شرکت شود و قدرت چانه زنی شرکت را در بازار تحت تاثیر قرار دهد.
در تحقیقات توجه و دقت در امر مالکیت فکری از آن جهت است که بیتوجهی به مالکیت فکری و عدم ثبت نتایج و نوآوریهای دست یافته محققان این خطر را برای ایشان دارد که دستآوردهایشان مورد سوء استفاده یا حتی سرقت و ثبت به نام دیگران شود و نبوغ، زمان و هزینههای مصروف شده به طور کامل از بین برود. به همین جهت است که در اغلب مراکز تحقیقاتی نظیر پارکهای علم و فناوری و دانشگاهها و مراکز تحقیق و توسعه پرداختن به امر مالکیت فکری از حساسیت بالایی برخوردار است.